ΑΡΧΙΚΗ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ & ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
CONTACT

Offering to Unknown Information  - Photo: Tassos Frangou



Η Προσφορά στην Άγνωστη Πληροφορία αναπτύσσεται ως υλική προέκταση του Info-Teleonomy και επιχειρεί να μεταφέρει ένα θεωρητικό ερώτημα στο πεδίο της εγκατάστασης: κατά πόσο η πληροφορία εξαντλείται σε ό,τι είναι ήδη προσλήψιμο και αποκωδικοποιήσιμο από τον ανθρώπινο νου ή αν υφίστανται μορφές πληροφορίας που παραμένουν, προς το παρόν, εκτός του ανθρώπινου γνωστικού και αισθητηριακού πεδίου.

Η έννοια της «άγνωστης πληροφορίας» δεν παραπέμπει εδώ στην απουσία πληροφορίας, αλλά σε ένα όριο πρόσληψης. Κάτι μπορεί να υπάρχει, να δρα ή να είναι δομικά εγγεγραμμένο στο σύμπαν χωρίς ο σημερινός δέκτης —ο Homo sapiens— να διαθέτει ακόμη τους κατάλληλους μηχανισμούς για να το αναγνωρίσει, να το μεταφράσει ή να το εντάξει σε ένα σύστημα νοήματος. Το άγνωστο αντιμετωπίζεται επομένως όχι ως κενό, αλλά ως εν δυνάμει πεδίο γνώσης.

Η εγκατάσταση συγκροτείται από διαφορετικούς φορείς πληροφορίας: σπόρους, DNA, ανθρώπινα μαλλιά, αποκωδικοποιημένο γονίδιο που σχετίζεται με την επιληψία, ηλεκτρονικές πλακέτες, κεραίες, μικροτσίπ, οπτικές ίνες και τον συμβολισμό της βιοσταθεράς β. Τα επιμέρους υλικά επιλέγονται όχι μόνο για τη φυσική ή τεχνολογική τους υπόσταση, αλλά κυρίως για τη λειτουργία τους ως μηχανισμών αποθήκευσης, κωδικοποίησης, μετάδοσης, αναπαραγωγής και πρόσληψης πληροφορίας.

Οι σπόροι εμπεριέχουν μια οργανωμένη δυναμική μελλοντικής ζωής. Το DNA και η γονιδιακή αλληλουχία παραπέμπουν στη βιολογική εγγραφή και στην κληρονομικότητα. Τα μαλλιά λειτουργούν ως ίχνος συγκεκριμένου ανθρώπινου σώματος. Οι ηλεκτρονικές πλακέτες και τα μικροτσίπ σχετίζονται με την επεξεργασία της πληροφορίας, οι κεραίες με τη λήψη και την εκπομπή της και οι οπτικές ίνες με την ταχύτητα και τη μεταφορά της. Η βιοσταθερά β εισάγει στο σύνολο ένα εσωτερικό σύμβολο του Info-Teleonomy, συνδέοντας την εγκατάσταση με το θεωρητικό σύστημα από το οποίο προέρχεται.

Μέσα στο ίδιο αντικείμενο συνυπάρχουν έτσι βιολογική και τεχνολογική πληροφορία, οργανικό και τεχνητό, κληρονομικότητα και μετάδοση, σώμα και μηχανή. Η εγκατάσταση προτείνει ότι οι διαφορετικές αυτές μορφές δεν αποτελούν κλειστά ή απομονωμένα συστήματα, αλλά διαφορετικές εκφράσεις και φορείς μιας ευρύτερης διαδικασίας μεταφοράς και μετασχηματισμού της πληροφορίας. Η πληροφορία δεν παραμένει δεσμευμένη σε έναν κώδικα· μετακινείται από φορέα σε φορέα και από σύστημα σε σύστημα μέσω συνεχών πράξεων μετάφρασης.

Ο τίτλος του έργου εισάγει ταυτόχρονα μια τελετουργική διάσταση. Η έννοια της «προσφοράς» παραπέμπει ιστορικά σε μια πράξη που απευθύνεται προς κάτι ανώτερο, άγνωστο ή απρόσιτο. Στην παρούσα εγκατάσταση, ωστόσο, η πράξη αυτή αποσυνδέεται από έναν συγκεκριμένο θεϊκό αποδέκτη. Το έργο μπορεί να ιδωθεί ως βωμός χωρίς θεότητα: μια κατασκευή στην οποία η τελετουργική χειρονομία διατηρείται, αλλά το αντικείμενο της προσφοράς μετατοπίζεται από το θείο προς το άγνωστο.

Η προσφορά απευθύνεται στην πληροφορία που δεν έχει ακόμη καταστεί γνώση. Στις μορφές εκείνες της πραγματικότητας που ενδέχεται να υφίστανται αλλά δεν έχουν ακόμη αποκτήσει έναν ανθρώπινο κώδικα ανάγνωσης. Με αυτή την έννοια, η εγκατάσταση δεν επιχειρεί να αναπαραστήσει το άγνωστο —κάτι τέτοιο θα ήταν ήδη μια μορφή γνωστοποίησής του— αλλά να κατασκευάσει έναν χώρο αναμονής και προσανατολισμού προς αυτό.

Η Προσφορά στην Άγνωστη Πληροφορία λειτουργεί επομένως ως σχόλιο πάνω στα όρια της ανθρώπινης γνώσης αλλά και στη διαρκή τάση υπέρβασής τους. Τα υλικά της εγκατάστασης αποτελούν ταυτόχρονα προϊόντα προηγούμενης γνώσης και εργαλεία για την παραγωγή νέας: η βιολογία, η γενετική, η ηλεκτρονική και οι τεχνολογίες επικοινωνίας συγκεντρώνονται ως διαφορετικές ιστορικές εκφράσεις της ανθρώπινης προσπάθειας να διευρύνει το πεδίο του προσλήψιμου.

Το έργο δεν αντιμετωπίζει, συνεπώς, την άγνοια ως ανεπάρκεια, αλλά ως συνθήκη που καθιστά δυνατή την αναζήτηση. Η αναγνώριση των ορίων του σημερινού δέκτη δεν οδηγεί στην παραίτηση από τη γνώση· αντιθέτως, αποτελεί την προϋπόθεση για τη διεύρυνσή της.

Η τελετουργική πράξη της προσφοράς μετατρέπεται έτσι σε γνωσιολογική χειρονομία:

Δεν προσφέρω για να εξευμενίσω.
Προσφέρω για να γνωρίσω.